معرفی دکتر حسین قدمی
ساعت ٩:۱٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٢ اسفند ،۱۳۸٦  

هو الفتاح العلیم

در ابتدای دهه پنجاه شب میلاد السّید البهیّی والسراج المضیی والمحمود الحامد الحمید الأحمد ابی القاسم المصطفی محمد صلی الله علیه وآله وسلّم در خانواده ای مهاجر ، خداوند ولادت او را رزق والدین قرارداد .دوران ابتدایی را در زیباترین نقطه دیار ساسانیان، سرزمین پاک ایرانیان (کلاردشت) آغاز نمود واز محفل علم ومعرفت استادان فرزانه خویش را که همگی آنها را سپاس گذار است _فجزا هم الله خیر الجزاء_ استفاده نمود و دّر مواعظشان را زیبا سفت ودر همین طریقت مقاطع راهنمایی ودبیرستان را با موفقیت به پایان رسانید، تا به سال     1369 وارد دانشگاه اصفهان شد و مقطع کارشناسی را با معدل ممتاز به اتمام رسانیدو سپس با خروج از منطقه کلاردشت کسای سفر بر وطای حفر ایثار نمود وآفتاب تربیت ودگر تدبیر ودیواریست حزم را درجویبار جوانی در پایتخت یافت ودوران تحصیل  در مقطع کارشناسی ارشد و دکترای تخصصی زبان وادبیات عربی را باعالی ترین رتبه و معدل آغاز وبه اتمام رسانید .وقامت دولت را با تمامی حواشی خاطر وقواعد سعی واعطاف محبت اعانت ابرار واصحاب درایت وکسب دانش از استادان فاضل و افاضل همچون دکتر غلامعلی کریمی مرحوم دکتر هادیزاده، دکتر خاقانی ، دکتر ایروانی زاده ، دکترمیر لوحی ، دکتر سید کمال موسوی ودکتر هوشنگ زندی و شهریاران زبان ادبیات عربی ایران جنابپروفسور سید امیر محمود انوار، جناب پروفسور فیروز حریرچی ، جناب پرفسور سید ابرهیم دیباجی وجناب پرفسور محمود شکیب (ادام الله توفیقا تهم) راست گردانید .آن دم که زمین سیمای سیمابی داشت وفلک ردای سنجابی واینک موی قیر اوبه بیاضر پیری در حال معیوب شدن است وشب جوانی خویش رابه صبح پیری بامصاحبتکتب نفیس که جلیس وحشت وانیس وحدت او می باشد بدمیدوی معتقد است:

مرد باید به فرّ علم بلند                مرد باید به عزّ عقل رفیع

 نبودجزبه علم،مرد شریف             نشودجزبه حبل مرد وضیع 

چون تجلی به علم داردمرد           خواه گو پیرباشدو خواه رضیع

 وبه فرموده صاحب مقامات حمیدی((هر عالم که از عالم قدم درعالم عدم قدم مهاجرت نهاد آن هجرت ورحلت به انهدام کشوری وانهدام لشکری کشید)) .گرایش و علاقه به موضوعات ادبیات تطبیقی وی را به نگارش کتب ومقالاتی در این خصوص دارا شد که معروف ترین آنها دیبا چه ارزشمند((جذورتأثیر النقافة الایرانیة فی الارب العربی من القرب الثانی حتی السابع)) در چهارصدو دو صفحه در بررسی سیر تطور ادبیات تطبیقی درزبان و ادبیات عربی وفارسی تا دوره معاصر ومقالات بسیار دیگری از این نمونه هاست .وتمام تلاش وفعالیت های خویش را با این دو بیت جهت اظهار نظر خوانندگان رایومند و دانشمند ودانشور این وبلاگ تقدیم می دارد...   

      گر هنری باشد و هفتاد عیب          دوست نبیند بجز آن یک هنر  

چگونه سر زخجالت برآورم ازپیش   که خدمتی به سزا بر نیامد از دستم


 
 
ساعت ۸:٥٢ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٤ بهمن ،۱۳۸٦  
گذری بر ادبیات تازی و پارسی